به تو مشکوکم!

کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت یارب از مادر گیتی به چه طالع زادم

دوچرخه ام را خیلی دوست دارم. جز اولین و معدود وسایلی است که با پول خودم خریدم و سندش به نام خودمه. خطم به نام مامانه! گوشی قبلیم را که دوسالی دستم بود، مال بابا بود، حتی گوشی جدیدم را هم بابا خرید. کامپیوتر و.. هم مال بابا است. من جز کتاب هام، سی دی هام، نوشته هام(از داستان و عقیده و خلاصه کتاب و..) چندتا یادگاری، سوغاتی، هیچ چیز دیگری ندارم! راستی واکمنم هم هست!شیراز خریدمش، یا پاشنه کش کفش که قم خریدم! اگه قرار شد یک روز ساکم را ببندم، نیاز به یک ساک کوچیک دارم. البته برای کتاب و قاب های حکم قهرمانی(برای فوتبال و بسکتبال، درسی اصلا!) شاید چندتا کارتن کوچولو!.

نمیدونم، ولی برای 20سال زندگی، گمون کنم کم باشه. خیلی کم!

فقط یک چیز، وقتی مردم یک سی دی آبی رنگ دارم، اونو با من دفن کنید. چیزی نیست که به درد شما بخوره، ولی حاصل 20 سال جون کندنه، تجربه 20ساله! چندتا عکس هم داخلش هست که خانوادگیه! البته خانواده بعد از اینم یا شاید نه بعد از اینم!

بی تو نه زندگی خوشم بی تو نه مردگی خوشم سر ز غم تو چون کشم بی تو به سر نمی شود

پ.ن: خیلی وقته رستوران نرفتم! معذبم، خیلی!

پ.ن: دلم یک دوست می خواهد! از شهرضا کسی نیست؟

پ.ن: در ادامه پ.ن بالا! یکم خلم! خدا بهت صبر بده!

پ.ن: پ.ن بنا به دلایلی حذف شد!

/ 0 نظر / 14 بازدید